Omaha beach

Na een ontbijtje met stokbrood en croissants, gingen we met de auto op weg richting Omaha beach. Omdat het een ruim uur rijden zou zijn gingen de iPads mee op de achterbank. Mijn telefoon wilde niet verbinden met de auto, dus voorin deden we het zonder muziek. Heerlijk rustig eigenlijk wel een keer.

De eerste stop zou de ‘Longues-sur-Mer battery‘ worden, een rij van vier bunkers. Uniek aan deze plek is dat de (gehavende) kanonnen nog op hun plek staan. Dit leek me vooral voor onze jongste wel lekker visueel.

Het regende aardig door, maar tussen de buien door hebben we even rond en door de bunkers gelopen. De meest noordelijke bunker is opgeblazen, maar de anderen zijn nog van binnen te bekijken. De kanonnen alhier konden twee landingstranden van de geallieerden onder vuur nemen, waaronder Omaha Beach.

De volgende stop werd Omaha Beach zelf. Op het strand is weinig meer wat herinnert aan de invasie in 1944. Wel staat er een monument en sinds begin deze eeuw een mooi kunstwerk. Maar verder is het vooral aan de fantasie (of beelden uit films zoals Saving Private Ryan) om er een idee bij te krijgen.

Daarna reden we een klein stukje terug naar het ‘Overlord museum’. Het leek me het meest populaire en meest Amerikaanse museum, maar ook het meest visuele museum met een mooie collectie oorspronkelijke materialen.

Het is lang geleden dat ik voor een museum in de rij moest en dat een museum zo druk was binnen dat je moest schuifelen. Het was dus aardig druk. Maar mijn verwachting kwam wel uit, een museum met veel voertuigen, gebruiksvoorwerpen en een aantal mooi uitgebeelde scenes.

Met onze jongste moest ik natuurlijk ook iets, want naar wat voor saaie spullen keek ze eigenlijk allemaal. Goed en slecht is wel iets wat ze snapt en nu herkent ze de Nazi vlag direct als iets van de slechteriken. Een mooi resultaat vond ik zelf. Wat er verder van is aangekomen moet nog blijken, meestal pruttelen dat soort dingen nog wel even na.

In de souvenirshop nog een mooi stripboek gevonden in het Nederlands. Wellicht leuk voor de jongens. Voor mezelf heb ik nog een rijk met originele foto’s geïllustreerd boek van William Jordan meegenomen.

De laatste stop rondom Omaha Beach was het ‘Normandy American Cemetery‘. Ik was zelf al eens op een soortgelijke begraafplaats van het Gemenebest in Nederland geweest, maar het blijft indrukwekkend. En wat ook indrukwekkend blijft is de uitstekende staat waarin de monumenten voor al die gevallen soldaten zich bevinden. Gras wordt strak gemaaid, monumenten worden indien nodig schoongemaakt. Het ademt veel respect uit.

Het was inmiddels einde middag, dus toen zijn we terug gaan rijden naar ons verblijf. ‘s Avonds hebben we nog prima gegeten in een grill restaurant.